Problem z tolerancją jest zazwyczaj taki, że ludzie różnie rozumieją jej znaczenie. A ciężko charakteryzować się jakąś cechą, jeśli nie wiadomo, co ona właściwie oznacza.
Dla nas tolerancja to nieutrudnianie istnienia innych, różniących się od nas. Nie wyzywanie, nie gnębienie ludzi, z powodu tych różnic. Życie obok nich, ze świadomością, że są inni, ale nie zważanie na to. Traktowanie ich jako tak samo wartościowych ludzi, jak my.
Jeśli spełnia się te warunki, można nazywać się człowiekiem tolerancyjnym. Można się z czymś nie zgadzać, wyrażać własne zdanie, ale nie hejtować. I mieć w tym wszystkim odrobinkę dystansu do siebie.
To, że ja zawsze używam czarnego długopisu, robiąc notatki, nie znaczy, że mam gorzej traktować koleżankę, która używa tylko niebieskiego. Nawet, jeśli niebieski mi się bardzo nie podoba.
Brzmi prosto, prawda? Bo takie właśnie jest.
Mogę powiedzieć, że jej niebieskie notatki mi się nie podobają. I, że sądzę, że nie wyglądają estetycznie. A ona to samo może powiedzieć o moich. Ale tolerujemy to, że używamy różnych długopisów.
Ten przykład, chociaż tak banalny, jest idealną ilustracją dla tego, jak banalnie łatwo można zostać tolerancyjnym. Po prostu pamiętajmy, że różnice nie czynią nasz gorszymi.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz